Het heerlijke eiland van Torelore

Wie met dit guur weer de deur niet uit wil, kan een theatervoorstelling meemaken in de vorm van een prentenboek: “Het heerlijke eiland van Torelore.”

Ik hou van theater. Zeker wel. Maar op koude dagen als vandaag ’s avonds de deur nog uitgaan om naar een voorstelling te gaan kijken, brrr… daarvoor heb je moed nodig. Dus ben ik blij met het nieuwe boek van Tom Schamp en Sylvaine Hinglais want dat is ook een heel klein beetje theater. Theater in een boek.

Heerlijk maar vreemd eiland

De Franse schrijfster Sylvaine Hinglais verdiende reeds haar sporen als toneelschrijfster- en regisseur. En dat blijkt duidelijk uit dit werk, meer nog, ze gebruikt die ervaring nadrukkelijk. Het heerlijke eiland van Koning Torelore is van begin tot einde opgebouwd als een theatervoorstelling, vanaf de boodschap ‘Vergeet uw mobieltje niet uit te schakelen’ tot het doek weer dicht gaat. Ook wat vormgeving betreft is het zo opgevat en de tekst is een theatertekst in dialoogvorm met regie-aanwijzingen en andere commentaar.

De hoofdrollen in het stuk zijn weggelegd voor Aucassijn en Nicolet, schipbreukelingen uit een ver land die aanspoelen op ‘het Heerlijke eiland’ van Koning Torelore. Beter hadden ze het niet kunnen treffen want daar worden ze allerhartelijkst onthaald. Maar er is iets vreemds aan de hand op het eiland. Niet de koningin maar wel koning Torelore heeft net een kind gebaard en als Aucassijn en Nicolet arriveren is koningin Torelore net ten strijde getrokken naar het slagveld. Noem het het sla-veld want de oorlog wordt niet gevoerd met echte wapens, alleen maar met groenten en fruit. Het lievelingswapen van de koningin is bijvoorbeeld een blaaspijp om erwtjes mee te schieten.

Een té dikke laag choco

Zoals Romeo & Julia elkaar niet vonden door een familievete of het water voor de twee koningskinderen veel te diep was om bij elkaar te zijn, zo wordt ook de liefde tussen Aucassijn en Nicolet door een externe factor verstoord. De christelijke familie van Aucassijn wil niet dat hun zoon trouwt met Nicolet, een moslima.
In het begin van het boek wordt meegedeeld het verhaal geïnspireerd is op een middeleeuwse fabel. Natuurlijk is die nog altijd actueel. Maar de boodschap dat culturen zich best kunnen verenigen omdat er nog veel vreemdere dingen bestaan dan dat – zoals een koning die een kind baart – smeert Sylvaine Hinglais er net iets te overvloedig tegenaan. Een dikke laag choco op je boterham is lekker, maar een té dikke blijft aan je tanden kleven. Gelukkig is er humor om alles in balans te houden.

Een nieuw Hof Van Eden

En natuurlijk zijn er de illustraties van Tom Schamp, laten we die vooral niet vergeten! Je kan er ook niet naast kijken trouwens, ze maken het boek. Ons land telt een aantal uitzonderlijke illustratoren. Tom Schamp liet zich recent opmerken met de kartonboeken over Otto of De schoenen van Jacob maar wat hij hier voor een wereld creëert toont het toppunt van zijn kunnen.

Hij schept met Het eiland van Koning Torelore een nieuw hof van Eden vol roze en andere snoepgoedkleuren, een weelderige natuur en prachtige Arabisch geïnspireerde interieurs. De mythische personages worden allemaal vertolkt door dieren en waar dat in andere boeken al eens onnozel overkomt, heeft het hier een meerwaarde door het gevoel van vervreemding dat het schept.
En ook Tom Schamp draagt op gebied van humor zijn steen bij. Tussen alle koninklijke exotica in staat er ergens een koffiebeker met I love NY op. Ja, zulke grapjes lusten we wel.

Barbara Rottiers

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s