Cancún

13/12/10, 06u47

Nieuwjaar 2100. Migranten uit het verwoestijnde Spanje, Portugal, Zuid-Italië zorgen voor overbevolking in het door overstromingen geteisterde West-Europa. In Afrika en het Midden-Oosten woeden gruwelijke oorlogen om het resterende water. Ten einde raad moeten de Verenigde Naties een beroep doen op Bruce Willis, die eigenhandig de temperatuur weer omlaag en het klimaat in de haak krijgt.

Het is geen pitch voor een filmscenario waarmee je in Hollywood snel succes zult boeken. Het verhaaltje illustreert wel waarom de mensheid er maar niet in slaagt afspraken te maken om de klimaatopwarming tegen te gaan. De opwarming van de aarde is in potentie een van de grootste catastrofes die deze planeet ooit heeft moeten verwerken, maar nog liever geloven we dat er reuzenmeteorieten onderweg zijn naar ons dan dat we ons daar proberen tegen te verweren.

Nog altijd lijkt het alsof de lange termijn waarop de ecologische effecten van ons wereldwijde wangedrag tastbaar worden ons ontslaat van elke gewetensnood. Tijd zat, het komt wel in orde. Is dat zo? Kinderen die vandaag geboren worden, zullen de hierboven beschreven rampenfilmscenario’s misschien nog meemaken. Massale klimaatmigratie, oorlogen om water en de laatste restjes fossiele brandstoffen staan voor de deur. Onze samenleving is daar allerminst op voorbereid.

De klimaattop in Cancún is niet volledig mislukt, en dat heet een geweldig succes te zijn. Terwijl het eigenlijk grotendeels enkel een kwestie van perceptiemanagement is. Voor Kopenhagen was de hoop op een globaal akkoord groot en de kater navenant. Van Cancún werd niks verwacht, en dus wordt elk dealtje een doorbraak.

Natuurlijk is het erg minimale succesje het gevolg van het laffe leiderschap van de VS en China, maar ten gronde is er, behalve misschien op een paar eilandjes na in de Stille Zuidzee, nergens een sense of urgency die samenlevingen mobiliseert en politici dwingt om in te grijpen. Moeten we eerst maar aan den lijve ondervinden tot wat een warmere planeet leidt? Helaas is het met klimaatopwarming zoals met de kikker in de kookpot: we blijven rustig ronddobberen in het water. Tot we uiteindelijk gekookt zullen zijn.

Bart Eeckhout
Chef politiek

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s